Κήρυγμα Κυριακής Β΄ Ματθαίου ( Μτθ δ΄18-23 )

(Κυριακή 14 Ιουνίου 2026)
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, που ακούγεται κατά την
πρώτη Κυριακή της περιόδου της Νηστείας των Αγίων Αποστόλων,
προβάλλει ενώπιόν μας τα πρόσωπο των πρώτων μαθητών του Χριστού και το θαυμαστό κάλεσμά τους να γίνουν συνεργοί του Θεού στο έργο της σωτηρίας του κόσμου.
Πόσες φορές στη ζωή μας ένα κάλεσμα άλλαξε την πορεία μας;
Μια συνάντηση, μια απόφαση ή ένας λόγος που ακούσαμε την
κατάλληλη στιγμή; Στις όχθες της θάλασσας της Γαλιλαίας, τέσσερις απλοί ψαράδες ακούνε τη φωνή του Χριστού να τους λέγει: «Ελάτε πίσω μου και θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων». Από εκείνη τη στιγμή η ζωή τους αλλάζει ριζικά. Οι άγνωστοι αυτοί άνθρωποι θα γίνουν οι Απόστολοι της Εκκλησίας που θα μεταφέρουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως στα πέρατα της οικουμένης.
Η πρόσκληση που απευθύνει ο Ιησούς είναι σύντομη αλλά
συγκλονιστική. Δεν τους υπόσχεται πλούτη, δόξες και κοσμικέςεπιτυχίες.

Τους καλεί σε μια πορεία πίστεως, θυσίας και προσφοράς.
Εκείνοι, χωρίς δεύτερη σκέψη, ανταποκρίνονται και Τον ακολουθούν.
Μέσα από αυτή τη σύντομη ευαγγελική διήγηση αναδεικνύονται σπουδαία μηνύματα για τη ζωή κάθε χριστιανού.
Στο ανάγνωσμα ακούμε, ότι ο Θεός για το έργο του κηρύγματος αρχικά δεν στρέφεται προς ανθρώπους ισχυρούς και πλούσιους.
Επιλέγει ανθρώπους του μόχθου και της εργασίας. Με τον τρόπο αυτό φανερώνει ότι δεν μετρά τον άνθρωπο με τα κριτήρια του κόσμου.
Εκείνο που αναζητά είναι μια καρδιά καθαρή, ταπεινή, υπάκουη και πρόθυμη να ανταποκριθεί στο θέλημά Του.
Η κλήση των Αποστόλων, δεν αποτελεί ένα γεγονός που αφορά μόνο το παρελθόν. Είναι μια διαρκής πραγματικότητα στη ζωή της Εκκλησίας. Ο Χριστός εξακολουθεί να προσκαλεί και σήμερα στη εποχή μας. Καλεί τον νέο άνθρωπο να δώσει νόημα στη ζωή του. Καλεί τον πατέρα και τη μητέρα να μετατρέψουν το σπίτι τους σε μικρή Εκκλησία. Καλεί τον εργαζόμενο να πορεύεται με τιμιότητα και
συνέπεια. Καλεί όλους μας να ζήσουμε κοντά Του και να γίνουμε κοινωνοί της χάριτός Του.
Η θετική ανταπόκριση των μαθητών στο κάλεσμα του Χριστού είναι εντυπωσιακή. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος στο κείμενό του τονίζει ότι αμέσως άφησαν τα δίχτυα τους και ακολούθησαν τον Κύριο. Δεν ζήτησαν χρόνο, δεν πρόβαλαν αντιρρήσεις ούτε αναζήτησαν εγγυήσεις
για το μέλλον. Τον εμπιστεύθηκαν και παρέδωσαν τη ζωή τους στα χέρια Του.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σχολιάζει ότι οι μαθητές δεν
ακολούθησαν τον Χριστό επειδή τους υποσχέθηκε κάτι γήινο, αλλά επειδή η καρδιά τους συγκινήθηκε από τη δύναμη του θείου

Η στάση αυτή αποτελεί για όλους εμάς ένα δίδαγμα για
την πνευματική μας πορεία.
Πόσες φορές γνωρίζουμε το καλό αλλά το αναβάλλουμε; Πόσες φορές ακούμε τη φωνή του Θεού αλλά διστάζουμε να ανταποκριθούμε;
Αφήνουμε τη μετάνοια, την εξομολόγηση, την προσευχή, τη θεία κοινωνία και την επιστροφή μας στην Εκκλησία. Ισχυριζόμαστε πάντα ότι περιμένουμε μια καλύτερη στιγμή, έναν πιο κατάλληλο χρόνο.
Όμως ο χρόνος περνά και πολλές ευκαιρίες χάνονται. Οι Απόστολοι, σήμερα μας διδάσκουν ότι όταν ο Χριστός μας προσκαλεί, η απάντηση μας πρέπει να είναι άμεση.
Ας προσέξουμε όμως εδώ κάτι σημαντικό. Η πορεία των
μαθητών δεν σταματά στην πρόσκληση και την προσωπική τους σχέση με τον Χριστό. Πολύ σύντομα όλο αυτό μετατρέπεται σε αποστολή και διακονία προς ολόκληρο τον κόσμο. Γι’ αυτό και ο Κύριος τούς ονομάζει «ψαράδες ανθρώπων». Μέχρι τότε έβγαζαν ψάρια από τη
θάλασσα. Από εκείνη τη στιγμή θα εργάζονταν για τη σωτηρία των ανθρώπων. Θα κήρυτταν το Ευαγγέλιο, θα μετέδιδαν την αλήθεια και θα οδηγούσαν πλήθη ανθρώπων στη Βασιλεία των Ουρανών. Η αποστολή αυτή δεν περιορίζεται μόνο στους Αποστόλους και στους ποιμένες της Εκκλησίας. Αφορά κάθε πιστό που επιθυμεί να ζήσει αυθεντικά τη χριστιανική του ταυτότητα.
Τι καλείται να κάνει; Να γίνει ένας μικρός απόστολος στον χώρο όπου ζει. Με ποιο τρόπο; Με τον λόγο του, με το παράδειγμά του, με την αγάπη του, με την υπομονή και τη συγχωρητικότητά του. Ο κόσμος μας σήμερα έχει ανάγκη από ανθρώπους που να μαρτυρούν τον Χριστό όχι μόνο με τα λόγια, αλλά κυρίως με τη ζωή τους. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που να μεταδίδουν ελπίδα μέσα στην απογοήτευση, φως μέσα στο σκοτάδι και ειρήνη μέσα στην ταραχή της εποχής μας.
Η ευαγγελική περικοπή ολοκληρώνεται παρουσιάζοντας τον
Κύριο να περιοδεύει σε όλη τη Γαλιλαία, διδάσκοντας, κηρύσσοντας και θεραπεύοντας. Ο Χριστός πλησιάζει κάθε ανθρώπινο πόνο και κάθε ανθρώπινη ανησυχία. Δεν αδιαφορεί για τις πληγές των ανθρώπων αλλά τις θεραπεύει με την αγάπη και τη χάρη Του. Το ίδιο κάνει και
σήμερα μέσα στην Εκκλησία Του. Συνεχίζει να προσφέρει παρηγοριά στους θλιμμένους, δύναμη στους δοκιμαζομένους και ελπίδα σε όσους αναζητούν το αληθινό νόημα της ζωής.
Ο Χριστός εξακολουθεί και σήμερα να περνά από τη ζωή μας και να καλεί κάθε άνθρωπο κοντά Του. Το ερώτημα δεν είναι αν Εκείνος απευθύνει την πρόσκλησή Του, αλλά αν εμείς είμαστε έτοιμοι να την ακούσουμε και να ανταποκριθούμε με εμπιστοσύνη και συνέπεια.
Από το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα ας κρατήσουμε τρία
πολύτιμα μηνύματα:
Πρώτον, ο Χριστός καλεί κάθε άνθρωπο προσωπικά,
ανεξάρτητα από την ηλικία, τη θέση ή τις δυνατότητές του.
Δεύτερον, η ευλογία του Θεού στη ζωή μας συνδέεται με την
πρόθυμη και άμεση ανταπόκριση στο κάλεσμά Του, χωρίς αναβολές και δισταγμούς.
Τρίτον, κάθε πιστός καλείται να γίνει μάρτυρας του Ευαγγελίου με το παράδειγμα και την αγάπη του προς τους άλλους.
Ας ανταποκριθούμε λοιπόν κι εμείς στο κάλεσμα του Χριστού με πίστη και προθυμία, ώστε να πορευόμαστε πάντοτε κοντά Του και να γευόμαστε τη χαρά της παρουσίας Του στη ζωή μας. Αμήν.