ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΔ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ
(Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026)
«Αὐτός» (ὁ Χριστός) «γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν».
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς λέγει στὴν περικοπὴ ἀπὸ τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολὴ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ εἰρήνη μας. Στὴν περικοπή, βέβαια, ὁ ἀπόστολος ἀναφέρεται στὴν εἰρήνευση Ἰουδαίων καὶ εἰδωλολατρῶν, τοὺς ὁποίους χώριζε ἄβυσσος διαφορῶν. Ἀλλὰ μὲ τὴ θυσία ποὺ προσέφερε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ἐξαλείφθηκαν οἱ διαφορές, ἔπεσαν τὰ τείχη ποὺ χώριζαν τοὺς ἀνθρώπους, ἔγινε ἡ συμφιλίωση καὶ ἡ ἕνωση.
Ὁ Χριστός, ὅμως, εἶναι καὶ ἡ εἰρήνη ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Αὐτὸς εἰρηνεύει τοὺς ἀνθρώπους, καταλαγιάζει τὰ μίση, σβήνει τὶς ἀποστάσεις τῶν ἀνθρώπων, κρούει τὶς εὐαίσθητες χορδὲς τῶν ἀνθρωπίνων καρδιῶν. Αὐτὸς ἑνώνει τὶς ἀποξενωμένες συνειδήσεις, θερμαίνει τὴν ψυχρότητα τῶν ἀνθρώπων.
Μὲ τὴν ἐνανθρώπηση καὶ τὴ Σταυρική Του θυσία ὁ Λυτρωτής μας ἔφερε τὴν εἰρήνη στὸν κόσμο. Βέβαια ἐξαρτᾶται ἄν ἐμεῖς ἀποδεχόμαστε ἢ ὄχι αὐτὴν τὴν εἰρήνη καὶ ἄν προτιμᾶμε τὴν εἰρήνη ποὺ φέρνουν οἱ ἄνθρωποι. Αὐτοὶ ποὺ δῆθεν εὐαγγελίζονται τὴν εἰρήνη, ἀλλὰ στὴν οὐσία τηροῦν τὸ ρητὸ τοῦ Κικέρωνα: «Ἂν θέλεις εἰρήνη, ἑτοίμαζε πόλεμο».
Ὅμως ὁ Χριστὸς ἔφερε στὸν κόσμο εἰρήνη διαφορετική. Ὁ προφήτης Ἠσαΐας τὸν προφήτευσε ὡς τὸν ἀρχηγὸ τῆς εἰρήνης. Οἱ ἄγγελοι, κατὰ τὴ γέννησή Του, ἔψαλαν τὸν ὕμνο τῆς εἰρήνης στὴ γῆ. Μὲ τὴν ἐνανθρώπησή Του ὁ Χριστὸς ἔφερε στὸν κόσμο τὴ δική Του εἰρήνη. Ἡ εἰρήνη εἶναι ὄνομα γλυκὺ ἀλλὰ καὶ πρᾶγμα γλυκύτερο. Ἡ εἰρήνη εἶναι τὸ πλέον ποθητὸ καὶ περιζήτητο ἀπ’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Εἶναι ἡ εἰρήνη ποὺ φέρνει ὁ Θεὸς μέσα στὶς καρδιές μας.
Κάλεσαν κάποτε δύο ζωγράφους νὰ ζωγραφίσουν τὴν εἰρήνη, ποὺ ἔχουν οἱ ψυχές, οἱ ὁποῖες ἐμπιστεύονται τελείως στὸν Θεό. Ὁ ἕνας διάλεξε ὡς θέμα ἕνα τοπίο εἰρηνικό, σὲ μία ὡραία βουνοπλαγιά. Ὁ ἄλλος παρουσίασε ἕνα μεγάλο καὶ ἀπότομο καταρράκτη. Ἕνα μικρὸ δένδρο ὑπῆρχε δίπλα στὸ ἀφρισμένο νερὸ τοῦ καταρράκτη. Ἐπάνω σ’ἕνα κλαδί, ὅπου ἔφθαναν οἱ ἀφροὶ τοῦ καταρράκτη, στεκόταν ἀτάραχο ἕνα μικρὸ πουλί. Δὲν φοβόταν καθόλου ἀπὸ τὴ βουὴ καὶ τὴν ὁρμὴ τοῦ νεροῦ.
Αὐτὴν τὴ δεύτερη εἰκόνα προέκριναν, γιατί ἔδειχνε καλύτερα τὴν εἰρήνη τῆς ψυχῆς μέσα στὶς δυσκολίες καὶ στὶς θλίψεις τῆς ζωῆς, ὅταν ἔχουμε μέσα μας τὴν εἰρήνη τοῦ Θεοῦ. Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτὴ ποὺ μᾶς γαληνεύει μέσα στὶς ἀντιξοότητες καὶ στὶς δοκιμασίες μας. Ἡ ζωή μας δὲν εἶναι πάντοτε μιὰ ἤρεμη θάλασσα. Μερικὲς φορὲς εἶναι θάλασσα φουρτουνιασμένη. Ἠρεμοῦμε καὶ κρατᾶμε τὴν εἰρήνη μέσα μας, ὅταν στηρίζουμε τὶς ἐλπίδες μας στὸν Κυβερνήτη τοῦ κόσμου. Ὅταν ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στὸν Κύριο τῆς ζωῆς˙ ὅταν τὸν ἐμπιστευόμαστε, σὰν ἐκεῖνο τὸ μικρὸ παιδί, ποὺ ἐνῶ οἱ ἄλλοι, στὴ θαλασσοταραχή, κρύβονταν καὶ φοβοῦνταν, αὐτὸ ἔμενε ἀτάραχο στὸ κατάστρωμα. Ὅταν τὸ ρώτησαν γιατί δὲν φοβόταν τοὺς ἀπάντησε: Πάνω στὴ γέφυρα τοῦ πλοίου δέστε ποιός εἶναι. Εἶναι ὁ πατέρας μου. Αὐτὸς κρατᾶ τὸ πηδάλιο τοῦ πλοίου. Αὐτὸς θὰ μᾶς σώσει.
Καὶ μεῖς μέσα στὶς τρικυμίες τῆς ζωῆς μας ἐμπιστευόμαστε τὸν Κύριό μας, ποὺ εἶναι ἡ εἰρήνη μας. Ὁ λόγος Του εἶναι ἀληθινὸς καὶ παρήγορος: «Μέσα στὸν κόσμο θὰ ἔχετε θλίψεις. Ἀλλὰ νὰ ἔχετε θάρρος, γιατί ἐγὼ νίκησα τὸν κόσμο».
Εἶναι δὲ ἡ εἰρήνη ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ζωή μας. Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος στὴν πρώτη καθολικὴ ἐπιστολή του, ὅπου ἀναφέρει χωρία ἀπὸ τοὺς ψαλμούς, μᾶς λέγει τὰ ἑξῆς: Ὅποιος θέλει νὰ ἀπολαμβάνει ζωὴ ἄνετη καὶ εἰρηνικὴ καὶ νὰ δεῖ ἡμέρες εὐτυχισμένες, ἂς παύσει τὴ γλώσσα του ἀπὸ τὸ κακὸ καὶ ἂς προσέχει τὰ χείλη του, γιὰ νὰ μὴ λαλὴσει ἀπάτες. Ἂς ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ κάθε κακὸ καὶ ἂς κάνει τὸ καλό˙ ἂς ζητήσει εἰρήνη καὶ ἂς τὴν ἐπιδιώξει.
Ἡ εἰρήνη εἶναι ὁ σύνδεσμος τῆς ἑνότητας. Εἶναι ὁ κρίκος ποὺ μᾶς δένει γερὰ μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Βέβαια ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς συνιστᾶ, ὅσο ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμᾶς, νὰ προσπαθοῦμε νὰ ἔχουμε εἰρηνικὲς σχέσεις μὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Ὑπάρχουν κάποιοι ποὺ δὲν θέλουν τὸ χέρι τῆς εἰρήνης καὶ τῆς συμφιλίωσης, ποὺ τοὺς ἁπλώνουμε. Ἐμεῖς ἂς κάνουμε τὸ καθῆκον μας, ποὺ μᾶς λέγει ὁ Κύριος τῆς καταλλαγῆς καὶ τῆς εἰρήνης. Δὲν ξέρουμε τὸν τρόπο, ποὺ μετέρχεται ὁ Θεὸς γιὰ νὰ μαλακώσει τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων. Ἀκόμη καὶ οἱ πόλεμοι μποροῦν νὰ τελειώνουν, ὅταν ὑπάρχει τὸ δέσιμο ποὺ μόνον ὁ Χριστὸς προσφέρει.
Σὲ μία κορφὴ τῆς ὀροσειρᾶς τῶν Ἄνδεων, ποὺ χωρίζει τὴν Ἀργεντινὴ καὶ τὴ Χιλή, ὑψωνόταν ἕνα πελώριο ἄγαλμα τοῦ Χριστοῦ μὲ ἀνοιχτὲς ἀγκάλες. Τὸ ἄγαλμα εἶχε στηθεῖ, γιὰ νὰ θυμίζει στοὺς λαοὺς τῶν δύο χωρῶν ὅτι διευθέτησαν μία διαφορά, ποὺ λίγο ἔλειψε νὰ τοὺς ὁδηγήσει σὲ πόλεμο μεταξύ τους. Στὴ βάση τοῦ ἀγάλματος τοῦ Ἰησοῦ ὑπάρχει ἡ ἑξῆς ἐπιγραφή: «Εἶναι πιὸ εὔκολο νὰ μεταβληθοῦν αὐτὰ τὰ βουνὰ σὲ σκόνη, παρὰ οἱ λαοὶ τῆς Ἀργεντινῆς καὶ τῆς Χιλῆς νὰ σπάσουν τὴν εἰρήνη, ποὺ ὑποσχέθηκαν ἐνώπιον τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ».
Ἡ εἰρήνη εἶναι αὐτὴ ποὺ πρέπει νὰ ὑπάρχει στὶς ψυχὲς τῶν λαῶν. Αὐτὸ ἔλεγε ὁ Τζὼν Κέννεντυ στὴ Γενικὴ Συνέλευση τοῦ ΟΗΕ τὸ 1963 καὶ προκάλεσε μεγάλη ἐντύπωση: «Ἡ εἰρήνη δὲν βρίσκεται μόνο στοὺς καταστατικοὺς χάρτες καὶ στὰ σύμφωνα. Καὶ ἂν διωχθεῖ ἀπὸ ἐκεῖ, τότε κανεὶς νόμος, κανένα σύμφωνο, καμιὰ συνθήκη ἢ ὀργάνωση δὲν μπορεῖ νὰ ἐλπίζει ὅτι θὰ τὴ διατηρήσει. Ἂς μὴ στηρίζομε, λοιπόν, ὅλες τὶς ἐλπίδες μας γιὰ τὴν εἰρήνη σὲ περγαμηνὲς καὶ χάρτες. Ἂς ἀγωνισθοῦμε νὰ ἐγκαθιδρύσουμε τὴν εἰρήνη στὶς ψυχὲς τῶν λαῶν μας».
Ἂς εἰρηνεύουμε, λοιπόν, μεταξύ μας. Ἂς ἔχουμε τὴν εἰρήνη μέσα στὶς καρδιές μας. Τί νὰ τὸ κάνουμε, ἂν ἀπέξω ἔχουμε εἰρήνη καὶ μέσα μας Βατερλώ; Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἂς μᾶς ἐπιβραβεύει μέσα μας. Ἂς εὐχόμαστε γιὰ τὴν εἰρήνη τοῦ σύμπαντος κόσμου, ὅπως τὸ πράττουμε στὶς ἀκολουθίες μας. Ἡ εἰρήνη εἶναι τὸ ζητούμενο. Οἱ πόλεμοι, ὅπως μᾶς λέγει ὁ ἀδελφόθεος Ἰάκωβος, προέρχονται ἀπὸ τὴν προσπάθειά μας νὰ ἱκανοποιήσουμε τὶς ἐπιθυμίες μας. Ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης, Αὐτὸς ποὺ γαληνεύει τὶς ψυχές μας, Αὐτὸς ἂς προσπαθοῦμε νὰ παραμένει μέσα μας˙ ὁ αἴτιος τῆς εἰρήνης καὶ τῆς συμφιλίωσης τῶν λαῶν.
Ἀμήν.
Κάντε εγγραφή στο Νewsletter μας και μείνετε ενημερωμένοι με όλες τις νέες καθημερινές ειδήσεις, στα εισερχόμενα σας!
- Το amyntaionews.gr ανά τακτά χρονικά διαστήματα στέλνει ενημερωτικά email σε αναγνώστες, που το έχουν επιλέξει.Τα newsletter μπορεί να καταλήξουν στο spam folder, οπότε παρακαλούμε να ελέγχετε τακτικά ότι δεν αποθηκεύονται εκεί.
