Επικαιρότητα

Ήταν νύχτα (…όταν ήρθε)

Ήταν νύχτα, οι πόρτες σφαλιστές τα λυχνάρια τρεμόσβηναν από το φύσημα του αγέρα, ήταν τόσο δυνατός που περνούσε από τις χαραμάδες των παραθύρων.

-Ένας μεσόκοπος άντρας πλάγιασε να κοιμηθεί, πριν κλείσει τα μάτια είδε να ανοίγει η πόρτα του δωματίου και να μπαίνει ένας άγνωστος, μια «σκιά» με κάπα και κουκούλα στον δεξί χέρι κρατούσε το δρεπάνι.

-Ο μεσόκοπος με περίσσια ευγένεια καλωσόρισε την «σκιά».

-Διψάς; θέλεις νερό ρώτησε.

-Όχι δεν θέλω απάντησε.

-Πεινάς; θέλεις να σου στρώσω το τραπέζι, ξανά ρώτησε.

-Όχι δεν θέλω, απάντησε.

-Κρυώνεις; θέλεις να στρώσω ζεστά παπλώματα να κοιμηθείς και το πρωί με «παίρνεις», αφού για αυτό ήρθες.

-Όχι…! «Δεν θα σε πάρω απόψε, θα φύγω χωρίς εσένα» απάντησε η «σκιά», πέρασε το κατώφλι και έφυγε.-

Ηθικό δίδαγμα: Ο θάνατος είναι σίγουρος, η μέρα του δεν είναι σίγουρη.

Σπύρος Α. Ηλιάδης

Δημοσιογράφος – Εκδότης

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button